Met Chris Velghe op stap door deze bijzondere periode.
Hemelvaart
In Pontivy (Bretagne) staat de Chapelle Nôtre-Dame de la Houssaye. De kapel bevat een schat van een retabel waarop Jezus’ lijdens- en opstandingverhalen worden uitgebeeld in bas-reliëf. Ik zoom in op het Onze-Lieve-Heer-Hemelvaart tafereel, rechts onderaan het retabel.
Jezus’ voeten zijn nog net zichtbaar voordat ze door een wolk aan het oog worden onttrokken. Afgezien van Maria die op de voorgrond staat en de figuur in het rood, kijken de aanwezigen allemaal naar de hemel. Ik hou van zulke naïeve voorstellingen, al zijn ze de letterlijke interpretatie van wat we lezen in Handelingen 1, 1-11 wat dan weer niet zo mijn gelovige benadering is van dit verhaal.
Wat maakt deze uitbeelding bijzonder? De kunstenaar heeft Jezus twee keer afgebeeld: één keer zien we alleen nog zijn voeten, een tweede keer zien we Hem voor zich uitkijkend. De scène vat het allemaal samen. Wat in de wolken zit, verdwijnt uit ons gezichtsveld. Met dat Bijbels beeld wordt bedoeld dat Jezus niet meer lijfelijk, tastbaar bij ons aanwezig is, maar Zijn Geest is er. Meer nog, Hij staat achter elk van ons zoals Hij op de afbeelding achter Maria staat, zij het figuurlijk: ‘Ziet, Ik ben met u, alle dagen tot aan de voleinding der wereld.’ (Mt.28,16-20).
Jezus staart niet omhoog, maar kijkt de wereld in want daar moet het gebeuren. Ik geloof in de werking van die Geest. Die waait waar Hij wil en helpt ons om handen en voeten te geven aan de Bron die ons inspireert: Gods Liefde.
Pinksteren
Dat Jezus’ voeten als draagsteen worden voorgesteld, is geen toeval. Hij draagt ons. Onze voeten worden geacht naar onze medemens te stappen, van welke overtuiging die ook is. Dat is wat gebeurde op Pinksteren. Breek los uit je huis en ga op pad! Mijn voetstappen gingen in mei richting Scherpenheuvel. Samen met, onder andere vele Chaldeewse en Assyrische vrienden, hebben we Maria begroet en gebeden.
In dezelfde richting stappen, zo wordt een weg gebaand, en alleen zo wordt het Morgen Beter.