De nieuwe legislatuur is bijna 200 dagen ver en we merken in Essen een patroon dat ons zorgen baart: het gemeentelijk beleid lijkt meer en meer te worden herleid tot het afvinken van een bestuursakkoord, in plaats van het uitbouwen van een plan voor Essen dat écht leeft bij inwoners en gedragen wordt binnen de gemeenteraad.
Er wordt vaak verwezen naar het bestuursakkoord als fundament voor alle beleidskeuzes. Begrijpelijk, dat akkoord is belangrijk. Maar een goed bestuur blijft luisteren, blijft bijsturen, en zoekt actief naar brede steun – zowel binnen de gemeenteraad als bij inwoners. Participatie mag geen checkbox zijn, maar moet oprecht en vroeg genoeg in het proces plaatsvinden.
De realiteit vandaag botst met eerdere beloftes. Participatie werd aan het begin van de bestuursperiode zwaar in de verf gezet. Maar wie de beleidspraktijk vandaag bekijkt, ziet een ander beeld. Zo werd bij de opmaak van het kerkenbeleidsplan de verantwoordelijkheid doorgeschoven naar de parochies zelf. Een gemiste kans om net daar het overleg aan te gaan met inwoners, erfgoedverenigingen, adviesraden en andere partners. Waar bleef de brede dialoog met inwoners, gebruikers of verenigingen over die gebouwen waar zoveel Essenaren een emotionele band mee hebben?
Ook de opmaak van het nieuwe meerjarenplan (2026-2031) roept vragen op. De opdracht werd uitbesteed aan een extern, duur bureau waarvan zelfs door leden van de meerderheid werd toegegeven dat de samenwerking niet optimaal verliep. De methodiek werkte niet goed, en de output is op zijn zachtst gezegd ondermaats. Toch wordt met deze onderbouw verder gewerkt.
Intussen blijkt dat de ruimte voor inspraak bijzonder beperkt is. De input komt voornamelijk uit memoranda van administratie en adviesraden, maar inwoners zelf worden niet bevraagd. De beslissingen worden in september genomen – participatie volgt dus pas achteraf. Maar dan wordt het net omgedraaid: participatie mag geen rechtvaardiging achteraf zijn voor plannen die al zijn uitgeschreven.
Wij kiezen voor een ander bestuursmodel
Voor ons gaat lokaal beleid niet over lijstjes afwerken, maar over inhoudelijke keuzes maken met een breed draagvlak. Niet enkel vanuit de meerderheid, maar samen met de oppositie, adviesraden én de inwoners van Essen.
We pleiten voor een open, transparant bestuur dat ook durft luisteren naar kritiek, dat keuzes durft heroverwegen, en dat investeert in participatie vóór beslissingen genomen worden, bij elk domein dat Essen aanbelangt.
En ja – besturen is keuzes maken. Maar het is ook: mensen meenemen in die keuzes. Dat vraagt tijd, dat vraagt openheid, dat vraagt kwaliteit. En daar willen wij ons blijvend voor inzetten. Alleen zo kunnen we samen een Essen bouwen waar iedereen zich gehoord en betrokken voelt.
