Opening tentoonstelling ‘Postuum (H)erkend’
Met de tentoonstelling ‘Postuum (H)erkend’ brengt Sociëtijd9980 en vzw Vrienden van Watervliet een bijzonder en betekenisvol verhaal onder de aandacht, met werk van zeventien overleden Meetjeslandse kunstenaars,. Tijdens de officiële opening mocht schepen van Cultuur Bart Van de Keere namens de gemeente de aanwezigen toespreken.
Hij bedankte de organisatoren en de vele vrijwilligers voor hun inzet en voor dit mooie initiatief. Het voltallige gemeentelijke college was aanwezig om deze bijzondere tentoonstelling mee te openen.
Hieronder kan je de volledige toespraak van schepen Bart Van de Keere nalezen.
Dames en heren,
Beste kunstliefhebbers, vrijwilligers, inwoners en genodigden,
Als laatste spreker van deze mooie openingsplechtigheid, en als schepen van cultuur, heb ik het voorrecht om deze inleiding af te ronden.
En laat me beginnen met te zeggen: na zeven sprekers heb ik vooral één belangrijke opdracht. Niet alles nog eens overdoen wat al zo mooi werd verteld, maar proberen de verschillende verhalen en indrukken van vandaag samen te brengen.
We staan hier in een bijzondere omgeving, in de kapel/crypte van dit majestueuze Godshuis. Een plaats die van nature uitnodigt tot verstilling, tot verwondering en tot nadenken. En precies daarom is dit een bijzonder geschikte plek voor een tentoonstelling als Postuum (H)erkend.
Gedurende 17 dagen krijgen we hier het werk te zien van zeventien overleden kunstenaars uit het Meetjesland en de ruime omgeving. Kunstenaars die elk op hun eigen manier naar de wereld hebben gekeken, die iets hebben gecreëerd, iets hebben nagelaten en vandaag opnieuw tot ons spreken via hun werk.
Dat vind ik misschien wel de grootste kracht van kunst.
Een kunstenaar kan overlijden, maar wat hij of zij gemaakt heeft, kan blijven leven.
Dat hebben we vanmiddag ook heel tastbaar mogen ervaren. Zeven familieleden van overleden kunstenaars hebben ons meegenomen in het verhaal achter het werk van hun dierbare. Zij hebben niet alleen verteld over een kunstenaar, maar ook over een mens: over herinneringen, over talent, over passie en over wat die persoon voor zijn of haar omgeving heeft betekend.
Daardoor krijgen de werken die hier tentoongesteld worden een extra dimensie.
We kijken niet alleen naar een schilderij, een beeld of een ander kunstwerk. We kijken naar een stukje levensverhaal. Naar iets dat iemand met zorg, overtuiging en vaak ook met veel liefde heeft gemaakt.
En zo wordt Postuum (H)erkend meer dan een tentoonstelling.
Het wordt een plaats van ontmoeting tussen het verleden en het heden.
Ook persoonlijk voel ik die verbinding met een van de kunstenaars die hier vandaag opnieuw onder onze aandacht wordt gebracht.
Ik bewaar namelijk een bijzondere herinnering aan het grote werk van wijlen Romain Coemelck dat mijn vader destijds liet plaatsen bij de inkom van Watervliet.
Daar stond een modern werk met de woorden:
“Watervliet historische kerk, natuurschoon.”
Het was een werk dat op een heel eigen manier verwees naar onze gemeente, naar ons erfgoed en naar de schoonheid van onze omgeving.
Jammer genoeg is dat werk verdwenen.
Maar net die persoonlijke herinnering maakt voor mij de verbinding met deze tentoonstelling bijzonder sterk. Want soms verdwijnt een kunstwerk uit het straatbeeld, maar niet uit het geheugen. En soms is het net door tentoonstellingen als deze dat we opnieuw beseffen wat we ooit hadden, wie het gemaakt heeft en welke betekenis het voor mensen heeft gehad.
Postuum (H)erkend doet precies dat: kunstenaars opnieuw zichtbaar maken en hun werk opnieuw een plaats geven in het collectieve geheugen.
En dat is waardevol.
Zeker in een landelijke gemeente als Sint-Laureins, waar cultuur niet noodzakelijk groot of spectaculair hoeft te zijn om betekenisvol te zijn.
Cultuur zit ook in onze dorpen, in onze verenigingen, in onze kerken en kapellen, in onze landschappen, in onze lokale geschiedenis en vooral in de mensen die zich ervoor inzetten.
Als gemeentebestuur vinden we het dan ook belangrijk om initiatieven zoals deze te ondersteunen.
Onze gemeente heeft dit project ondersteund via promotie, subsidie en logistieke medewerking. Dat doen we met overtuiging, omdat cultuur mensen samenbrengt en omdat lokale initiatieven onze gemeente mee kleur geven.
Daarom zijn we ook bijzonder dankbaar dat de vereniging opnieuw het initiatief heeft genomen om een mooie tentoonstelling te organiseren, ditmaal in een andere deelgemeente en op deze bijzondere locatie.
Het is telkens opnieuw fijn om te zien hoeveel engagement er in onze gemeenschap aanwezig is.
Een tentoonstelling als deze ontstaat immers niet vanzelf.
Achter de schermen zijn er mensen die kunstenaars en families contacteren, werken verzamelen, transport regelen, ruimtes inrichten, bezoekers informeren, promotie voeren en ervoor zorgen dat alles op tijd klaarstaat.
Aan al die vrijwilligers, organisatoren, familieleden en medewerkers: een welgemeende dank u wel.
Ook aan de families van de overleden kunstenaars wil ik mijn waardering uitspreken. Het is niet vanzelfsprekend om persoonlijk en soms ook emotioneel het verhaal van een overleden dierbare te delen. Jullie aanwezigheid maakt deze tentoonstelling zoveel rijker.
En aan alle bezoekers zou ik willen zeggen: neem tijdens deze 17 dagen vooral de tijd.
Kijk niet alleen met uw ogen, maar ook met uw herinnering en uw verbeelding.
Sta eens wat langer stil bij een werk dat u raakt. Vraag u af waarom het u aanspreekt. En misschien ontdekt u een kunstenaar die u nog niet kende, of herkent u iets van uw eigen omgeving in een werk dat jaren geleden werd gemaakt.
Want kunst hoeft niet altijd onmiddellijk begrepen te worden.
Kunst mag vragen oproepen.
Kunst mag ontroeren, verrassen of zelfs een beetje ongemakkelijk maken.
Maar kunst vraagt vooral dat we even vertragen.
En daarom wil ik afsluiten met een gedachte die volgens mij heel mooi samenvat wat we vandaag vieren:
“Kunst is de tijd nemen om stil te staan bij wat je anders niet zou zien.”
En dat is precies wat hier vandaag gebeurt.
We staan stil bij zeventien kunstenaars.
We staan stil bij hun werk.
We staan stil bij hun verhalen.
En misschien staan we daardoor ook even stil bij onze eigen herinneringen en bij de sporen die mensen in onze gemeenschap kunnen nalaten.
Ik wens u allemaal een prachtige, inspirerende en boeiende Kunsten-15-daagse toe.
Geniet van de werken, van de verhalen en vooral van de bijzondere sfeer die hier in deze crypte is gecreëerd.
Dank u wel.
En vooral: proficiat aan iedereen die dit mooie initiatief mogelijk heeft gemaakt.
Bart Van de Keere
Schepen van cultuur – Sint-Laureins