Op de gemeenteraad van 15 december werd het meerjarenplan van deze legislatuur goedgekeurd. Hierin worden de doelstellingen en acties uit het bestuursakkoord onderbouwd met de financiële impact voor de volgende 6 jaar.
Dat het met de specifieke bevolkingskenmerken, de structurele onder financiering en de pensioenlast, voor een stad als Turnhout niet evident is om deze ambities in een financieel haalbare meerjarenplanning te vertalen, is niet nieuw en een open deur intrappen. Onze schepenen hebben er heel wat werk mee gehad en er gingen heel wat moeilijke onderhandelingen aan vooraf. Als CD&V hebben we aangedrongen om voldoende investeringen in te schrijven in het budget. Met 158 miljoen aan investeringen is dat ook gelukt. Belangrijk hierin zijn de afwerking van projecten die in de vorige legislatuur reeds werden opgestart, zoals het sportcomplex voor Campos, maar ook de niuewe zoals heraanleg van de Warandestraat, de Gasthuisstraat, de Parkwijk, Slagmolenstraat, Spoorwegstraat, Steenweg op Oosthoven en Steenweg op Gierle. Daarnaast zijn er ook heel wat middelen voorzien voor de verdere aanpak van het rioleringsstelsel en de vernieuwing van voetpaden in de stad. Renovatie van het stadhuis staat ook in de planning.
We formuleerden op de raad een aantal aandachtspunten. Om financieel gezond te kunnen blijven en broodnodige investeringen haalbaar te houden, moet het resultaat van de exploitatie voldoende overschot hebben om dit positief saldo in te kunnen zetten voor investeringen. In het huidig meerjarenplan wordt 90 % van de investeringen gefinancierd met leningen en met subsidies. Dat is op lange termijn niet houdbaar, gelet op de noodzakelijke autofinancieringsmarge en het binnen de perken houden van de leninglast.
Zelfs met de verhoging van exploitatie-inkomsten door de belastingen en de retributies te indexeren en de verhoging van de onroerende voorheffing, blijft het exploitatieoverschot te laag. Deze indexering van de tarieven is zeker verantwoord, gelet op het feit dat de tarieven al een aantal jaren niet geïndexeerd werden.
Bovenop de indexering die ook voor de onroerende voorheffing reeds jaarlijks geldt, werden de opcentiemen op de onroerende voorheffing supplementair verhoogd. Hierdoor betalen de Turnhoutenaren die investeerden in een eigen woning, de renovatie van een woning of vastgoed ontwikkelden voor hun eigen onderneming, een dubbele verhoging. In het verleden hebben wij als CD&V er altijd voor kunnen zorgen dat deze belasting niet verhoogd werd. We hebben hierin dit keer bakzeil moeten halen, gelet ook op de precaire financiële situatie en het belang van het behoud van voldoende investeringen. We betreuren dit als partij, maar we kunnen begrip opbrengen dat er gezocht wordt naar meer inkomsten, naast het verlagen van de uitgaven. Positief is dat de personenbelasting ongewijzigd blijft. Het zou goed zijn als we die inkomsten in de toekomst ook meer kunnen vinden bij niet-Turnhoutenaren, die wel van de lusten van de stad genieten, maar niet de lasten moeten dragen.
Een hoge exploitatiekost heeft ook te maken met een veelheid aan prioritaire doelstellingen en acties die een invloed hebben op de personeelslast en de werkingskosten. Om de exploitatiekost te laten dalen zullen er in de toekomst meer keuzes gemaakt moeten worden, niet dat er beleidsdomeinen afgebouwd moeten worden, wel dat er minder prioriteiten gesteld moeten worden waar men wel of niet op inzet, in functie van de rentabiliteit en de effectiviteit. Alleen zo kan de exploitatiekost dalen en kunnen we in de toekomst investeringen blijven doen. We vragen als partij dan ook dat het schepencollege moet durven activiteiten af te bouwen om in te zetten op nieuwe of andere behoeften. Telkens nieuwe initiatieven ontwikkelen, zonder andere af te bouwen, blijft niet financieel haalbaar.
Als CD&V vinden we dat er zeker niet voor alles naar het lokaal bestuur gekeken mag worden. Enerzijds is een stadsbestuur goed geplaatst om noden te detecteren omdat het dicht bij de burger staat, anderzijds moeten we ook voldoende verantwoordelijkheid blijven leggen bij de individuele burgers, bij ondernemers en bij organisaties en verenigingen van socio-culturele tot sociale aard, die op ons grondgebied actief zijn. Je kan niet op elke slak zout leggen of elke individuele burger een tussenkomst of oplossing beloven. De fabel van het land van melk en honing is een ballon die we moeten durven doorprikken. In de Kempen en ook in Turnhout staan we met de twee voeten op de grond, in de realiteit die niet altijd rooskleurig is. Maar dat mag ons niet afschrikken of ons doen verglijden in negativisme.
Tot slot is er de pensioenlast, verhoogd met de responsabiliseringsbijlagen. We waarderen het dat de middelen van de pensioenkas niet worden aangesproken om de exploitatiekosten te drukken, maar voorbehouden blijven om de pensioenlasten van de toekomst te financieren. Immers de pensioenlast zal niet alleen in deze, maar ook in volgende legislaturen zwaar blijven om te dragen. De pensioenkas blijft 7 % dekken van de totale pensioenlast.
Als CD&V zullen onze mandatarissen in het schepencollege en in de kartelfractie van de gemeenteraad hun steentje trachten bij te dragen voor de realisatie van het beleidsplan. Onze fractie heeft dan ook in de gemeenteraad het meerjarenplan met volle overtuiging goedgekeurd.
Francis Stijnen Fractieleider Kartel N-VA/CD&V
Het Turnhouts Vennengebied staat vandaag onder grote druk. Er is een moeilijk evenwicht tussen landbouw en natuurbehoud. Vooral de strenge stikstofplannen treffen veel landbouwers in Turnhout.
Veel boeren kunnen zich niet verder ontwikkelen en leven in onzekerheid over hun toekomst. Ze voelen zich benadeeld door de gebiedsgerichte maatregelen en missen een duidelijk plan op lange termijn.
Begin maart verschenen in de pers verschillende reacties van Turnhoutenaars die hun bezorgdheid uitten over het nieuwe parkeerbeleid van de stad. Dat beleid ging begin dit jaar van start en heeft als doel meer parkeermogelijkheden te creëren voor bewoners van de binnenstad. Als cd&v hebben we binnen het stadsbestuur meegewerkt aan dit plan omdat we het belangrijk vinden dat inwoners in hun eigen buurt een plaats kunnen vinden.