Afscheid van de Sint-Trudokerk in Linkhout

Op zondag 29 juni namen we afscheid van de Sint-Trudokerk in Linkhout, een monument dat bijna negen eeuwen lang een bijzondere plek innam in het dorpsleven.

Deze kerk was niet alleen een plek van samenkomst en geloof, maar ook een schatkamer van cultuur en herinneringen.

In deze afscheidsviering eren we de rijke geschiedenis en de verbondenheid die deze plek voor velen betekende.
Lees hier meer.

Een afscheid vol dankbaarheid en herinneringen

Vandaag nam Linkhout afscheid van een plek die diep geworteld is in ons dorpsleven: de Sint-Trudokerk. Een plek waar generaties samenkwamen, waar vreugde en verdriet gedeeld werd, waar geschiedenis tastbaar werd in elke steen, elk beeld, elk lied.

Bijna negen eeuwen lang was deze kerk een ankerpunt in onze gemeenschap. Het huidige gebouw, opgetrokken in 1848, herbergt niet alleen erfgoed en kunst, maar ook talloze verhalen van mensen – van ons allemaal. Het majestueuze barokorgel, de gotische beelden en het unieke wandtapijt van kunstenares Simone Reynders vertellen stuk voor stuk over de rijke cultuur en verbondenheid van Linkhout.

Voor mij is dit afscheid ook persoonlijk. In deze kerk ben ik zelf gedoopt, deed ik mijn eerste en plechtige communie, en was ik jarenlang misdienaar. Het is een plek die me gevormd heeft, die mee aan de basis ligt van wie ik ben. Dat maakt dit moment des te emotioneler, zei Luc Wouters,burgemeester.

 

De beslissing om een einde te maken aan het liturgisch gebruik van deze kerk is geen gemakkelijke geweest. De dalende kerkgang en de hoge onderhoudskosten maakten het noodzakelijk om samen met de kerkfabriek, het bisdom en de gemeente te zoeken naar een nieuwe invulling die recht doet aan de historische, culturele en sociale waarde van deze bijzondere plek.

Vandaag wil ik ook mijn diepe waardering uitspreken voor allen die deze kerk levend hebben gehouden: de priesters die met toewijding hebben gediend, de vrijwilligers die jarenlang zorg droegen, de koorleden van het Sint-Annakoor die met hun zang de kerkdiensten verrijkten, en iedereen die hier kracht, hoop en verbondenheid vond.

 

Hoewel de muren straks stil zullen zijn, leeft de geest van deze plek voort – in onze herinneringen, in onze gemeenschap, en in alles wat wij van hieruit meenemen. Het is onze gezamenlijke verantwoordelijkheid om deze rijke erfenis te koesteren en door te geven aan volgende generaties.

Dank aan iedereen die vandaag aanwezig was bij deze betekenisvolle viering en die deze bijzondere plek een warm hart toedraagt.